मेको

मेको

जॉन आगियार

आमच्या काळजाचेर उमटल्यात तुज्या पांयांच्यो खुणो,
मनीसपण हरवलें थंय, पूण तूजो ताठ रावलो कणो
सोबीत त्या गळ्यांतलो काँलर तो 'लायसन्स' बिल्लो,
राखणदार आमचो तूं, काळजाचो कुडको जाल्लो.

भुरगेपणांतलो सांगाती तूं, खेळगडी आमचो मोगाचो,
उडक्यो मारपी मोगान पूण राग मात वागाचो
कसलेंय संकश्ट आसूं तूं रावतालो‌ दारांत
तूं आसतना आमच्यामदी भंय नासतालो घरांत

आंगणात आमच्या बसून सोबतालो तूं
राखण्यांचो तूजो घर्म भेस निभयतालों तूं
हांव शाळेंतल्यान येतना तू वाटेर‌ रावतालो
नाचत उड्यो मारत म्हज्याच वांगडा जेवतालो


तो काळ दिसा,आयलो ना आवाज तुजो,

रगतान न्हाल्लो  पडीलो आमचो घरचो इष्ट म्हजो.

गळ्यांतलो तो बिल्लो म्हणत आसलो, "हांव घरचोच खास!"
पूण काळजाविण काळान घेतलो तुजो निमाणो स्वास.

मेको, तूं सुणो न्हय, तूं आमचो राखणदार देवदूत,
तुज्या निश्ठेक केन्नाच मेळ्ळी ना खरी किंमत.
दशकां सारलीं, पूण तुजी याद काळजांत सदांच उरतली,
तुज्या भांगरा काळजाची काणी आमी संवसाराक सांगतली.