मरण: एक सोबीत सत्य
जॉन आगियार
जल्म जाला जांचो हांगा,
ताका एकच सत्य गावता,
जिविता फाटल्यान कितलोय धांव
पांय मरणा लागींच पावता.
सूर्य जसो हळू हळू मावळटा,
आनी क्षितीज तांबडें जाता,
तसोच तो शेवट आसता ओड लावपी,
जेन्ना श्वास अनंतात भरसून वता.
मरणाची ही ओड वेगळी,
ना भंय, ना कसली खंत,
सगळ्या पासांतल्यान सुटका करपी,
तोच तर खरो सोबीत अंत.
थकलेल्या सुकण्याचें तें,
एक हक्काचें घरटें कशें,
मरण म्हळ्यार शेवट न्हय,
तें शांतकायेचें फांतोड पीशें.
No comments:
Post a Comment