जुळ्ळी दोन मनां
जॉन आगियार
फोंडेंचो चलो आनी पणजेची चली,
काळजाच्या नात्यान एका मेकाक मेयळी।
हॅराल्ड’च्या कचेरीन काळजां जूयळीं
‘कचेरीन सुरू जाल्ली वळख,
मोगाच्या रुपांत मेळ्ळी जिणेची वळख।
मदीं आयली दिल्ली, मदीं आयलें अंतर,
टेलिफोनाचो तो साद, जालो मोगचो मंत्र।
तिचो तो आवाज, काळजाची ती ओढ,
सवय जाली सविताची, जीण जाली गोड।
धर्म वेगळे आसले, तरी देव मात्र एक,
‘संस्कृती संगम’ जालो, आयलो अणभव देख।
जुलाय १५, १९८८ ची ती सुंदर सकाळ,
रचली एक नवी काणी, सोंपलो तो काळ।
घरांत आमच्या तुळस आनी ख्रिसमस ट्री,
दिवाळीच्या दिव्यांत झिलमळटा आमची ही मैत्री।
शांतादुर्गे पावगे, जेजूचो आशिर्वाद मेयळो,
सगळ्या देवांचो हात आमच्या माथ्यार उरलो।
सवय जाली सवितेची, ती म्हज्या जिणेची कविता,
संवसाराच्या यात्रेंत तीच म्हजी खरी सरिता।
दोन जिवांचें हें नातें, देवानूच बांदलां,
मोगाच्या या प्रवाहांत, आमचें सुख सांदलां।
No comments:
Post a Comment