फेरीबोट: उदकावेली वळख
जॉन आगियार
मांडवी-जुवारीच्या ल्हारांचेर झुलपी,
गोंयच्या मनशाच्या काळजात खेळपी.
विस्वासू नाते दोन ताडांक जूळयता
आमचीं कळजां काळजांक मेळयता
सांजवेळचो तो सुर्याचो तांबडो रंग,
फेरीच्या इंजिनाचो तो खाशेलो भंग.
पावसांत भिजपी ती लोखणाची कड,
प्रवाशांची ती गर्दी आनी पावपाची धडपड.
स्कूटर, गाडयो आनी मनीस सगळे एकठांय,
फेरीबोटी शिवाय गोंयांत जायना कांय.
रो-रो आयले तरी तिची ओढ वेगळी,
पुर्विल्ल्या यादींच्यो सोंपायनात वळी.
गोंयच्या उदकाचें हें एक अखंड तारूं,
आमच्या जिविताचें एक साश्वत रुपणें.
No comments:
Post a Comment