मोबायल
जॉन आगियार
हातात आयला मोबायल,
कानांत आयले ईयरफोन
वेळ कोणाक आसा पळोवंक
शेजारा बसला कोण?
'गुड मॉर्निंग' धाडटात मॅसेज,
मन मात थंय नासता
सांगात सोडून सगळीं,
आपयल्याच भितर मग्ना आसता.
उतरांचो संवाद आता उणो,
अंगठ्याचो खेळ जाता चड
दुसऱ्याच्या दुखा परस,
रीलचीच जाता मस्त ओड.
अकस्मात कोणाक कीदे जाल्यार,
आदार दिवप हें गरजेचें
व्हिडिओ काडपाक गुल्ल आमी,
काम न्हय तेंं मजेचें
भुरगेपण शेणलें आयज,
खेळा मैदान रिकामें जालां
घरचो डबो विसरून,
पोटांत कॅन्टीनाचे खावप भल्लां
मनीसपण उरलां फक्त नांवाक,
भावना सोंपत चल्ल्यात
आरशांत पळयल्यार दिसता,
आयज आमीच स्वताच हारल्यात.
वेळ थोडो आसा अजूनय,
वळख राखून जगपाचो
मोबाईल कुशीक दवरून,
मुखामळां पळोवन हासपचो.
मनीस म्हण जल्म घेतला,
माणूसकीचो दिवो लावया
यंत्रांच्या ह्या जगात,
काळजाचो गंद सांबाळूया
No comments:
Post a Comment