सताचो मार्ग
जॉन आगियार
सदांच उलय सत,
हेंच जिविताचें सार,
सतानूच उबो रावता,
विश्वासाचो आदार।
फटीच्या मार्गार वचून,
केन्नाच जावचो ना उद्धार,
सताचें बळगें थोर,
ताका ना कसलोच भार।
फटीचो दर्या जरी आसलो,
तरी सत एक थेंबो पुरो,
काळखाच्या वाटेर सताचो,
उजवाड जाता खरो।
सतान घडटा चारित्र्य,
मन जाता एकदम निवळ,
जशें फुलांचेर चकाकता,
दंव पडल्यार सकाळीं वेळ।
सदांच सत उलयल्यार,
मेळटा मनाक शांती,
निर्मळ उरता काळज,
आनी पयसावता भ्रांती।
सताचो रस्तो धरून,
चलत राव तूं मुखार,
आत्म-मुक्तीची वाट ती,
करता जिवीत साकार।
No comments:
Post a Comment