चिमणी
जॉन आगियार
दारा फुडल्या अंगणांत,
आतां सामकी शांतताय जाल्या,
पयलीं सकाळीं गाणीं गावपी ,
त्यो चिमण्यो खंय गेल्या?
मोवाळ सुरांन जाग हाडपी,
नाजूक पांखरां, ती ल्हानशी
शारांतल्या सिमेंटच्या रानांत,
पयस खंय गा शेणली अशीं ?
आजीन दिल्लो तो सुको घास,
चिमणी येवन हळूच व्हरताली
आपलें नाजूक ल्हानशे पोट
ती आमच्या आंगणांतुच भरताली
झाडां गेलीं, घरकुलां, आंगणां गेलीं,
मनशाची पैशांची ओड वाडली,
सैमाची सोबीतसाण विसरून,
आमी चिमणेची साथ सोडली.
परतून यो गे चिमणे दारांत,
दवरतां तूका उदक आनी दाणे,
सांबाळून दवरूंया हें नातें,
आनी गावया परतून तेंच गाणें.
No comments:
Post a Comment