सत्याचें जैत
जॉन आगियार
पैशाचो हो माज तुका, आज पिसो करून गेलो,
मानीसपण विसरून तूं, स्वताक देव समजूंक लागलो.
पुण याद दवर गड्या, हो खेळ नशिबाचो,
देव तुजें गर्व देंवयतलो, होच न्याय विधात्याचो.
सत्तेच्या त्या खुर्चेर बसून, तूं आज माजता,
सामान्यांक तुच्छ मानून, तांकां तूं हिणायता.
अहंकाराचो सोरो पियेंवन, तूं जरी धुंद जाला,
लोकशक्तीचो प्रलय येतलो, तुका सोंपवंक आतां.
सत्य केन्नाच लिपून उरना, अन्यायाक तें बागणें वळना,
जुलमी सत्ते मुखार हें लोक, केन्नाच बागचे ना.
शंबर फावटीं फट उलयत जाल्यारय, जैत तुझें जावचें ना,
सत्याचो हो सूर्य केन्नाच, काळोखांत शेणचो ना!
No comments:
Post a Comment