दोन वाटो, एकूच घर
जॉन आगियार
एकाच आंगणांत दोन तुळशी फुलल्यो,
उजवाडाच्यो दोन वाती एकाच घरांत जळल्यो.
बापाची इगर्ज आनी आवयची भक्ती,
दोगांयच्या मोगांत मेळ्ळी जगपाची शक्ती.
सांत आन्नीचे इगर्जेत बापाक निरोप दिलो,
सायबाच्या गितानी ताचो आत्मो विसावलो.
माती आनी फुलां, आनी काळजांतलें दुख,
इगर्जेच्या शांततेंत सोदतलें हांवें सुख.
मागीर मारुती देवळाच्या पांयथळी आवय विरली,
अग्नीच्या ज्वाळेंत तिची कूड उजळ्ळी.
अस्तींचें विसर्जन आनी पिंडांचें दान,
निसर्गाच्या कुशींत तिणें आपली दवरली मान
एकवटेन गांयलो 'रेक्वियेम', दुसरे कडेन 'मंत्र',
पूण दोनूय वाटांचें एकूच आशिल्लें तंत्र.
बापान शिकयली क्षमा, आवयन शिकयली शांती,
धर्माच्या वण्टीं वयर आमची मोगाची नातीं.
आता कळटा, धर्म ही वंणत न्हय—तो तर पूल,
ज्या झाडाक फुलता सदा़च हें मोगाचें फूल.
गोंयच्या मातयेंत दोनूय संस्कारांचो मान,
मनीसपण होच आमचो खरो अभिमान.
No comments:
Post a Comment