गोंयचो सायब: मायेचो झरो
जॉन आगियार
स्पेनच्या मातींतल्यान आयलो तो दूत,
आशिर्वाद घेवन हातार
गोंयच्या दर्यादेगेर विसावलो तो,
नवारेचें तेज घेवन माथ्यार,
खांदार झोळी आनी हातांत घांट,
वाडृया वाडृयार घुमलो ताचो तो साद,
दुयेंत, दुबळ्यांच्या सेवेक लागलो,
देवाच्या नांवान गोंयां खातीर जगलो
बाझिलिकेच्या त्या गाभाऱ्यांत,
रुपेरी पेटयेंत न्हिदला तो शांत,
काळय बागवलो ताच्या कुडी फुडें,
अविनाशी कूड ताची, तो जाल्लो सांत
दर्याचें तुफान जेन्ना घालतालें थैमान,
खूर्साच्या स्पर्शान ल्हांरांय परतली,
धा वर्सांच्या त्या महा-दर्शनाक,
भक्तजनांची गर्दी अशिच उरतली.
जात आनी धर्माच्या पलतडी वचून,
सगळेच पेटयतात ताका वात
पोरण्या गोंयच्या त्या पावन भुयेंतल्यन
दवरता आमचेर तो मायेचो हात
माय-कोंकणीचे ताणें शब्द जपले,
लोकांच्या दुख्खांत तो भागीदार जालो,
विदेशी आसूनय ह्या गोंयच्या तांबड्या मातीयेचो,
खऱ्या अर्थान तो 'गोंयचो सायब' जालो.
No comments:
Post a Comment