कुर्डी – उदकांत गडप जाल्लो गांव
जॉन आगियार
साळावलीच्या उदका सकयल,
निदेंत पडील्लो कुर्डी गांव,
वण्टी मोडल्यत, घरां शेंणल्यांत,
यादींचे फातर पळोवन अजापलों हांव
एकेकाळार हासप घुमतालें,
शेतांत पिकतालीं भाताचीं कणसां,
देवळांत घंटा वाजताली थंय,
आनी भरून येतालीं मानशां
धरण बांदपाक नियतीन,
गांवच्या इतिहासाचीं पानां बुडयलीं,
तीन हजार जीवांचीं स्वप्नां,
उदकाच्या ल्हारांनी गिळून उडयलीं
एप्रिल-मेच्या तळतळीत गरमेंन,
हो गांव परत दिसूंन येता,
फुटलेली जमीन, मोडकीं घरां,
मोन्यानीच आदल्यो काणयो सांगता
सोमेश्वराचें देऊळ उभें,
काळाच्या साक्षेन भिजूनय,
विस्थापितांच्या डोळ्यांत उदक,
यादींची ज्योत तेवता अजूनय
मोगुबायची जल्मभूंय ही,
सुरांचो अजून घुमता थंय नाद,
कुर्डी फकत गांव न्हय रे,
गोंयच्या आत्म्याचो तो आवाज
उदकांत शेंणील्लो तरी कुर्डी गांव,
यादीं गाठीक घट्ट धरतलो,
लोकांच्या मनांत, इतिहासांत,
तो सदांच जिवो उरतलो।
