पावसांतलो मोग
- जॉन आगियार
तो पयलो पाऊस, तें अजाण भिजप,
उदका थेंब्यांनी जाल्लें मनाचें लजप.
तेन्ना आमच्या मोगाचें बीं निगतेच पडिलें,
पूण पावसाच्या थेंब्यांनी आमकां मेकळें सोडिल्लें.
ल्हानसो तो कोंब, ल्हानशें आमचें नातें,
पावसाच्या शिरशिरान जालें एकदम जीतें.
रक्ताच्या प्रवाहांत नवोच वेग वाडलो,
दर एका थेंब्या वांगडा मोग आमचो घडलो.
तो पाऊस, ती रात आनी तुजी-मजी सात,
सगळेंच बदलून गेलें काळखांत पेटली वात.
आतां तो कोंब जाला एक व्हड रूख,
जाच्या पायथळा मेळटा मनाक व्हड सूख.
झिमझिम पावसांत आमचो मोग फुलूंक पावलो,
काळाच्या वेगान तो वाडत-वाडत रावलो!
हातांत हात घालून अजून खूब चलचें आसा,
पावसाचो मोग आमकां शेंकड्यानी वर्सां जगचो आसा.
No comments:
Post a Comment