तोंडां...
जॉन आगियार
तोंडां तरे तरेची, काय लांबट, काय गोल,
काय हांसतीं फुलांपरी, काय दु:खान भरील्लीं खोल...
काय मोटवीं, कांय लांबट , काय वाटकूळीं
काय चेपटीं, काय गोरी पिट्ट, काय काळीं.
कांय रडवीं, काय हासतींं, कांय मोनी शांत ,
काय उजळलली, कांय तांबसर, कांय अशांत
रंग रुपान किदेंय जातां? मनच ओळखप बरें
मोगाच्या एका हास्यांत सुखच आसता खरें
देवा म्हऱ्यांत सगळेच सारखे, ना कोण व्हडलो-ल्हान,
मोगान बोरो जाता मनीस, तेंच खऱ्या जीवनाचें दान...
No comments:
Post a Comment