घटनेविशीं थोडक्यांत: ही कविता २७ एप्रिल २०२६ दिसा ओडिसांतल्या केओंझर जिल्ह्यांत जाल्ल्या त्या दुर्दैवी आनी काळजाक हात घालपी घटनेच्या स्मरणांत अर्पण आसा, जंय अनपेक्षित रितीन वचून गेल्ल्या जीवांक आनी त्यांच्या कुटुंबाक श्रद्धांजली दिल्या.
सांगाडो
जॉन आगियार
कासावीस काळजाचो तो जितू मुंडा,
बँकेच्या दारांत उबो रावून रडटा,
जिती आसताना भयणीक आदार मेळ्ळो ना,
आतां ती मेल्या उपरांतूय तो लडटा.
"भयणीक घेवन येयात" बँकवाल्यान सांगलें,
नेमांच्या जाळ्यांत मनीसपण शेणलें,
निर्मळ काळजाच्या त्या भावान मागीर,
थडग्यांतल्यान भमणीची हाडां वेंचून हाडलीं.
साकांत भरिल्लीं तीची हाडां,
तिच्याच कष्टाच्या पैशांची गवाय दितात,
जिवीत सोंपल्या उपरांतूय तिचीं सपनां,
बँकेच्या काउंटरार न्यायाची वाट पळयतात.
किदें हो कायदो आनी किदें हो न्याय?
मनीस मेल्ल्याची खबर हाडांनी दिवची पडटा?
जिव्या मनीसपणाक मरण आयलां हांगा,
हाडांच्या सांगाड्याक बँक पुरावो विचारता.
ओरिसाच्या मातींतल्यान आयली ही ललकारी,
गरीबाच्या गरिबीचो जालो बोमाडो,
कागदां परस काळीज व्हड आसपाक जाय,
ना जाल्यार मानीसपणाचोच जातलो सांगाडो
No comments:
Post a Comment