एक प्रस्न.....

 

एक प्रस्न.....

जॉन आगियार

देऊळ आसूं वा मशिद,
दारांत तोच सुस्कार,
भिकारी बसल्यात थंय,
सोदतात नशिबाचो आधार

देंवाच्या दारांत बसून,
देवाकडेन मागूंक विसरतात
हातांतली झोळी मात्र,
मनशां फुडें पसरतात.

देवान सगळें दिलां,
असो भाव सगळ्यांचो आसता,
पूण पोटाची भूक मारूंक,
मनीसच मुखार सरता.

घडये हें सगळें पळोवन
देव वयर बसून हासता,
मनीसपण सोदून पळोवंक,
आमचीच तो परिक्षा घेता.

भितर बसला तो देव,
की भायर बसला तो मनीस?
ह्या प्रस्नाचेंर जाप सोदताना,
सरता आमचो दिस.

दान दिवपी हात,
हेंच देवाचें रूप जाता,
देखूनच तो भिकारी,
मनशां कडेन आस बाळगिता.