तुझी उणीव
जॉन आगियार
बोरो नासलों हांव तेन्ना,
तूवें खांद्यार म्हाका घेतलो,
धावत सुटली दोतोराकडे,
तुजो जीव ना थकलो.
कन्नाच करू नाका चोरी,
ही तुझी पहिली शिकवण,
जाण्ट्यांचो राख मान,
हेच तुजें संस्कारांचे धन.
साडेसात झाले की,
घराची ओढ लागताली,
तुजी शिस्त कडक,
पण तातूंत माया आसताली.
शिकचें हांवे मोठ्या शाळेत,
होच आसलो तुजो ध्यास,
म्हज्या उज्ज्वल फूडारा खातीर
तूवें सोंसले खूब त्रास
स्टीलच्या त्या डब्यानी,
आवडीचे पदार्थ आसताले,
डबो उगडलो कि तातूंत,
तूज्या मायेचे हात दिसताले
थोडें आनीक वाडट्टां बाबा,
लागल्या आसतली भूक
तृप्त जातालें पोट म्हजे,
मेळटालें मायेचे सूख
सकाळी उठून सदांच,
म्हजें टिफिन तूं भरी
बस आयली की ना,
हाचीय सारखी चौकशी करी.
आज तू ना वांगडा म्हज्या,
ही पोकळी मोठी भासता,
पण तुजो तो प्रत्येक उगडास,
मनात घर करून असता.
No comments:
Post a Comment