सांजवेळ आनी खेळ
जॉन आगियार
माडच माड आनी सांजवेळचीं तीं वारां
दप्तरां कुशीक दवरून, भायर सरतालीं पोरां
मोबायल नासलो तेन्ना, आंगण आमचें फुलतालें,
खेळांच्या त्या नादांत, पुराय गांव डुलतालें.
गड्डे हातांत धरून, नेम धरताले बरो,
टायर धांवडायतना, सुटतालो वारो.
लिपोचोरयांचो खेळ, झाडां फाटल्यान रंगतालो,
आवाजाच्या त्या गाजांत, दीस मावळून वतालो.
सात फातरांच्या राशिर, लगोरी मारताले,
धांवून-पळून तेन्ना, आमी एका मेकांक घरताले.
लांगडी घालून कोण, खेळ खेळून दीस भरतालो,
मैदानाच्या त्या धुल्लांत, अणभव व्हड मळतालो.
आतां सगलें बदल्लां, घरांत बसून खेळतात,
स्क्रीनीच्या त्या उजवाडांत, ल्हानपण ते सोदतात.
परतून खेळपाक मळाचेर यादी त्यो जागोवया,
आमच्या घरच्या आंगणांत परतून एकठांय येवया.
No comments:
Post a Comment