काळजाचें तारुण्य
जॉन आगियार
पिराय वाडली, केंस धवे जाले,
कूड म्हजी आतां थकत आयल्या.
पुण काळजांतली उमेद पळय,
ती आजूनय तशीच फुलत रावल्या!
कातीर पडल्यो जरी सुरकत्यो,
हुरहुर म्हजी आटपाक ना.
वर्सांची वळेरी वाडली म्हण,
म्हजें काळीज आजून म्हातारें जावंक ना!
पावलां आतां ल्हवू पडटात,
तरी सपन पळोवपाची आस आसा.
ह्या म्हाताऱ्या कुडीच्या भितर,
आजूनय एक भुरगो लिपून आसा!
संवसाराचे अणभव गांठी मारले,
तरी हांसपाची सवय सोडूक ना.
कूड म्हातारी जाली म्हणून किदें जालें?
म्हज्या काळजान आजून हार मानूक ना!
No comments:
Post a Comment