कॉलेज वर्ग: गंगा, राम, केवट आनी प्रा. शेख
लेखक: जॉन आगियार
चौगुले कॉलेजच्या त्या वर्गांत,
एक वेगळोच वारो व्हांवतालो,
प्राध्यापक शेख हांच्या उतरांनी,
गंगेचो काठ थंय पावतालो.
हिंदीच्या तासाक रंगलो तो,
राम-केवटाचो सुंदर संवाद,
काळजांत उरला आजून तो,
भक्तीचो आनी मोगाचो नाद.
"पांय धुयल्या बगर व्हड्यार बसयना,"
केवटाचो तो गोड हट्ट,
रामाच्या पांयांची धूळ लागून,
लाकडाची जातली किदें गत?
अहिल्येवरी नांव बायल जाली,
जाल्यार म्हजें कशें जातलें?
प्रा. शेख सांगताले तेन्ना,
सगळें दृश्य दोळ्यांमुखार येतलें.
तें लाकडाचें तारूं, तें पवित्र उदक,
आनी केवटाचो तो भाव,
जंय देवाक लेगीत नमवपाचो,
मेळ्ळो भक्ताक एक लावण्यमय वाव.
"तूं संवसार तारपी, हांव न्हंय तारपी,"
केवटाचो तो वेगळोच तर्क,
भक्तीच्या त्या सागरांत, न्हंय जाली शांत,
उरलो ना कसलोच फर्क.
आज परतून तो वर्ग याद जाता,
आनी याद येतात ते शेख सर,
जांणी उतरांच्या रंगान,
गंगा हाडली वर्गाच्या उंबरठ्यार.
केवट आजून थंयच उबो,
आनी थंयच आसा व्हडे ताचें,
आनी आमचो तो 'हिंदी क्लास',
चीत्र अजून काळजांत ताजे.
No comments:
Post a Comment