निमाणो विसव
जॉन आगियार
कितलोय जीव धांवलो तरी,
हाताक लागना कांय,
निमणें मसूंडीच्या दाराकडेच
थांबतात आमचे पांय
गाडी तुजी व्हड आसूं,
वा पांयांनीच तूं चल,
तूझ्या कर्मांचे भावा.
मेळतले तूका फळ.
राज-महाल आसूं तुजो,
वा झोंपडी आसूं सादी,
निमाणें मात मेळतली
तूका मातयेचीच गादी.
पैशेकार आसूं वा गरीब,
राजा वा सामको रंक,
मरणाच्या त्या दारांत,
सगळ्यांचो एकूच अंक.
गर्व सोड, मोग कर,
होच जिविताचो सार,
कारण निमण्या स्टेशनाचेर,
जीवार आसचो न्हय भार.
No comments:
Post a Comment