कलवारीचो खुरीस

 

कलवारीचो खुरीस

जॉन आगियार

खुरसा ताका मारलो, ताणें सोसले दुखाचे वार,
मनशाच्या पातकांचो घेवन आपल्या खांद्यार भार.
देवाचो तो पूत, मायेचो तो सागर,
अन्यायाचेर जैत मेळोवन, जालो तो अमर.

ना कसलोच स्वार्थ, ना ताका कसले गर्व,
मनश्याच्या मोक्षा खातीर त्यागले ताणें सर्व.
रगत सांडून आपलें, पातक धूवन काडलें,
देवाच्या राज्याचें दार, सगळ्यां खातीर उघडलें.

मरणाचेर जैत मेळोवन, तिसऱ्या दिसा उठलो,
उजवाडाचें एक नवें किरण, जगार फांकलें.
भावार्थ दवरतल्यांक मेळ्ळी मुक्तीची वाट,
जेजुचो मोग सदांच उरलो, काळजांत उपाट

हेच तें शुभवर्तमान, हीच ती खोश्येची खबर,
देवाचो मोग आमचेर निरंतर उरूं
खुरसार तो त्याग, आमी सदांच उगडास दवरूं,
सताच्या मार्गान सदाच चलू आमचे तारूं