देश म्हजो वाचयात…
— जॉन आगियार
गिज्ञानाच्या देवळांत संस्कारांची वीण गुंफूया,
विद्यार्थ्यांचीं सपना नव्या उमेदीन जपूया.
सत्तेपरस सत्य मोठें, लोभापरस त्याग मोठो,
स्वार्थाच्या या गर्देंत मनीसपणाची ज्योत पेटयात,
देश म्हजो थकलां आतां, देश म्हजो वाचयात.
सैमाचें रक्षण करून, नद्यांचें पद आयकूया,
फाल्याच्या पिळग्यां खातीर पांचवें सपन पळोवया.
शब्द नकात घाव घालपी, शब्दांनीं मना मेळोवया,
काळजाक काळीज जोडून मात्सो मोग दाखयात,
देश म्हजो थकलां आतां, देश म्हजो वाचयात.
हातांत पुस्तक, दोळ्यांत सपन, ओठांर विश्वास,
तरनाट्यांच्या ध्यासांतल्यान उजळता देशाचो श्वास.
धर्म, पंथ, जाती सोडून एकचाराची उलय भास,
विद्यार्थ्यांचीं दुःखां पूसून तोडार हांसो फूलयात,
देश म्हजो थकलां आतां, देश म्हजो वाचयात.
भेदभावाच्या गोबरांतल्यान आशेचें बींय रुजोवूया.
भ्रष्ट मनांचीं काळीं कूपां मेळून पयस करूया.
न्याय, नीती, करुणेचें हांगां भांगार दिस सारूया.
नसायेच्या वादळांतल्यान मोगाची वाट फुलयात.
देश म्हजो थकलां आतां, देश म्हजो वाचयात.
No comments:
Post a Comment