मोगाचो रोग
जॉन आगियार
तुका पळयलें तेन्ना कळ्ळें,
कितें आसता मोग,
तुज्या एका गोड हांसण्यांतल्यान
लागलो मोगाचो रोग.
तुज्या दोळ्यांत सपनां म्हजीं,
तुज्या काळजांत याद,
तुज्या विणें कसलें जीणें,
तुजोच लागला नाद.
तुज्या वेंगेंत विसरूं काळ,
तुज्या संगतीन सारूं रात,
तुज्या उशाचेर दवरून माथें,
पेटयतलों हांव वात.
चांदण्यांक विचारूं तुजें नांव,
फुलांकडेन तुजो सुवास,
तुज्या मोगाच्या एका स्पर्शान,
जिणें जाता खास.
तूं आसतना भंय कसलो,
तूं नासतना चैन ना,
तूं आसता थंयच चांदणें,
तोंडार तुज्या रैन ना.
म्हाका पळयलें तेन्ना कळ्ळें,
मोग करतां पीसो,
तुज्या वेंगेंत विसरून जग,
आतां जालां असो.
No comments:
Post a Comment