पयलो पावस
जॉन आगियार
खूप दिसांची आस धरून,
रातच्या काळखांत ढग आयले,
गर्जून मळब फोडून उडौन,
भायर पडले थेंबे पयले.
सुकिल्या मातयेचो वास सूटलो,
आनी पोरणी मैत्री परत मेळ्ळी,
थेंब्या थेंब्यांच्या हळूच स्पर्शान,
धरर्तरेची कळी परत फुलल्ली.
नळ्यांचेर ताल धरून,
पावसाचें गित वाजूंक लागलें,
वाऱ्याच्या थंड श्वासान,
गरमीचें राज्य सोपून गेलें.
न्हयों-व्हाळ जागे जातले,
झाडां पांचवो शाल घालतली,
गरमेन बेजार जाल्या पक्षाची
पाखां आपशींच फूलतलीं
ह्या शांत रातीच्या वेंगेंत,
मनांत नवे सपन फुलतलें,
पयल्या पावसाच्या खोश्येन
जीणे परत नेटान चलतलें
No comments:
Post a Comment