एकच वाट, एकच ध्येय
जॉन आगियार
बापुय म्हजो क्रिस्तांव आशिल्लो,
गांवांतल्या चर्चीतल्यान ताका विदा केलो.
माती जावन तो मात्येंत मेळ्ळो,
हातांत ताच्या खुरीस उरलो.
आवय म्हजी हिंदु आशिल्ली,
उज्यान तिका उजवाड दिलो.
धुंवरा सवें ती मळबाक मेळ्ळी,
मनाचा कुपांत यादींचो झळझळो उरलो.
एकाक पुरलो, एकाक जळयलो,
रस्ते वेगळे, पूण थळ एकच.
जल्म दिला त्या देवानूच,
निमण्या विसावाचो वेळ थारयलो.
हांव खंय वचूं? खंयच्या मार्गान?
हो प्रस्न मनांत घोळत रावता.
पूण मळबांतल्यो दोनूय नखेत्रां,
एकाच मोगान म्हाका पळयतात.
जाती-धर्माच्यो वणटी कुशीक दवरुंया,
मोगानूच हीं नातीं सांबाळुंया.
निमणें उरता ती फकत गोबर आनी माती,
देवाच्या घरा वचपाक उजवाडाच्यो वाती.
