चेडूं

 

चेडूं

जॉन आगियार

अगो अगो चेडवा जालां कितें सांग गो
तुज्या फटल्यान चल्यांची
केदी व्हाडली रांग गो

भूर्गया वांगडा खेळ्पा इतले
आता तुं लहान ना
वय तुजे खंय पावला
तुका हाचे भान ना
पवळी घरची हूपताना
सांबाळ तुजी दांग गो

अगो अगो चेडवा जालां कितें सांग गो
तुज्या फटल्यान चल्यांची
केदी व्हाडली रांग गो

आंगणांत आमगेल्या येवन तुं
होळी खेळून वताले
वतना हळूच दोळ्यानी
सिग्नल तूं दितालें
म्हज्या काळजांत केन्ना
रावपाक येतले सांग गो

अगो अगो चेडवा जालां कितें सांग गो
तुज्या फटल्यान चल्यांची
केदी व्हाडली रांग गो

तूज्याच फाटल्यान येतलो हांव
सोदून तूजो गांव गो
अजून लेगित तूवें म्हाका
मूज़े खबर‌ना ना गो
तूज्याच मोगान पीसो जालां
किदें करुं सांग गो

अगो अगो चेडवा जालां कितें सांग गो
तुज्या फटल्यान चल्यांची
केदी व्हाडली रांग गो

आता मात तूका हांव
कशेंय बशेन जीकतलो
जीण म्हजी हांचे फूडें
तूज्याच खातीर‌ जगतलों
आतूरतेन रावतां हांव
भरपाक तूजी मांग गो

अगो अगो चेडवा जालां कितें सांग गो
तुज्या फटल्यान चल्यांची
केदी व्हाडली रांग गो

एकच सत्य

 

एकच सत्य

जॉन आगियार

मेल्या उपरांत स्वर्गांत वतले की जन्नतांत?
वैकुंठाचें दार कोण, उकडतलें निमण्या खिणांत?
नरक आसूं वा जहन्नुम, कोणाक खबर ना कसलें,
निमणे एकाच मातयेंत, सगळ्यांनीच विसावचें आसलें. || १ ||

वयर गेल्यार नसतली, धर्माची वेगळी वस्ती,
थंय गेल्यारच कळटलें, व्यर्थ आसली सगळी कुस्ती.
जर सगळ्यांचो शेवट, आसा एकूच समान,
तर धर्मा खातीर झुजून, किद्याक वगडावचो मान? || २ ||

सूर्य आनी चंद्र हींच, देवाचीं रचना
भेदभाव नासतना दितात, उजवाड आनी कीर्णा.
वारो, उदक, ऑक्सिजन, सगळ्यांक मेळटा सारको,
निसर्ग केन्नाच करीना, तुजो आनी परको. || ३ ||

देखून चलां एकठांय येवया, सोडून सगळो द्वेष,
हातांत हात घालून, सोबवया आमचो देश.
मनुसकीच्या धांव्यान, जग हें विणपाक,
मोग आनी एकवटान, जिवीत हें जगपाक. || ४ ||

एकच सत्य

जॉन आगियार

मेल्यावरती स्वर्गात की जन्नतेत जाणार? 
वैकुंठाचे दार तरी, नक्की कोण उघडणार? 
नरक असो वा जहन्नुम, नसे कुणास ठावे, 
अंती एकाच मातीत, सर्वांनी विसावावे. || १ ||

वरती गेल्यावर नसेल, धर्माची वेगळी वस्ती, 
तिथे गेल्यावर कळेल, व्यर्थ होती सारी कुस्ती. 
जर सर्वांचा शेवट, आहे एक समान, 
तर धर्मापायी लढून, का गमवावा मान? || २ ||

सूर्य आणि चंद्र हेच, ईश्वराचे रूप, 
भेदभाव न करता देती, प्रकाश आणि धूप. 
वायू, पाणी, ऑक्सिजन, सर्वांना मिळतो सारखा, 
निसर्ग कधीच करत नाही, तुझा आणि परका. || ३ ||

म्हणून चला एकत्र येऊ, सोडून सारे द्वेष, 
हातात हात घालूनी, सजवू आपला देश. 
माणुसकीच्या धाग्याने, जग हे विणायला, 
प्रेम आणि एकतेने, जीवन हे जगायला. || ४ ||

बायलेचो दरारो

बायलेचो दरारो

जॉन आगियार

घर आमचें एक व्हडलें साम्राज्य,
आणि राणी थंयची म्हजी 'बायल'!
तिका खबर आसा सगळें शास्त्र,
चड उलयल्यार उखलता कायल

जिंकप तर केन्नाच विसरलो हांव,
ती म्हणटा तेंच सदां खरें!
तिका 'ना' म्हळ्यार कचाकच झगडीं,
'हय' म्हळ्यार सगळें जाता बरें!

हावे वचपाचें आसल्यार उजवे कडेन,
ती दाखयता म्हाका दावे!
चुकीन जरी हांवें तोंड उघडलें,
तर 'सॉरी' म्हणचें पडटा हांवें!

तिच्या उतराक ना कसलीच कातर,
तीच जज, पुलीस, तीच करता वकीली
तिका सदांच दिसता हांव चुकीचो,
आणि म्हजे विचार सगळे 'नकली'!

आतां जालां हांव एक 'निष्ठावान सेवक',
हात जोडून राविल्लें बरें!
संसार सुखाचो जावचो म्हणल्यार,
बायलेचें उत्तर सदांच मानचें खरें!

कृतज्ञता

 

कृतज्ञता

जॉन आगियार

देवाकडे कायच हांवें केन्नाच मागलें ना
कसलेच फावोर हांवें देवाक सांगलें ना

जे केला तें फक्त ताणेंच केलां
ताज्याच कृपेन जिवीत सुंदर जालां

दर एका श्वासांत देवाचोच आसा वास,
दिल्ल्या या आयुष्याक धन्यवाद खास.

नाका म्हाका सुखी संपत्तीचो साठो,
तुज्याच नांवान चलूंदी जीवीताच्यो वाटो.

तुजोच हात सदां म्हज्या मात्यार आसूं,
तुज्याच पांयांचेर देवा, म्हजें मस्तक बसूं.





कृतज्ञता
जॉन आगियार
देवापाशी मागणे मी नाही कधी मागितले,
तुझ्याच कृपेने हे जीवन सुंदर झाले.
क्षणोक्षणी श्वास हा तूच दिला मला,
वाढविल्या आयुष्याबद्दल धन्यवाद तुला.
नकोत भौतिक सुखे, नको संपत्तीचा साठा,
तुझ्याच नामस्मरणाने उजळू दे माझा वाटा.
हातांत हात तुझा सदैव असाच असू दे,
तुझ्याच चरणी देवा, माझे मस्तक बसू दे.

एकच वाट, एकच ध्येय

 

एकच वाट, एकच ध्येय

जॉन आगियार

बापुय म्हजो क्रिस्तांव आशिल्लो,
गांवांतल्या चर्चीतल्यान ताका विदा केलो.
माती जावन तो मात्येंत मेळ्ळो,
हातांत ताच्या खुरीस उरलो.

आवय म्हजी हिंदु आशिल्ली,
उज्यान तिका उजवाड दिलो.
धुंवरा सवें ती मळबाक मेळ्ळी,
मनाचा कुपांत यादींचो झळझळो उरलो.

एकाक पुरलो, एकाक जळयलो,
रस्ते वेगळे, पूण थळ एकच.
जल्म दिला त्या देवानूच,
निमण्या विसावाचो वेळ थारयलो.

हांव खंय वचूं? खंयच्या मार्गान?
हो प्रस्न मनांत घोळत रावता.
पूण मळबांतल्यो दोनूय नखेत्रां,
एकाच मोगान म्हाका पळयतात.

जाती-धर्माच्यो वणटी कुशीक दवरुंया,
मोगानूच हीं नातीं सांबाळुंया.
निमणें उरता ती फकत गोबर आनी माती,
देवाच्या घरा वचपाक उजवाडाच्यो वाती.